بسم الله النور

دلم نور می خواهد؛

نور بنوشم و سرمست از باده نور لطیف شوم،

از هر غباری عبور کنم،


و به آسمانی به وسعت نور الانوار پرواز کنم.

دلم نور می خواهد،

بی رنگ،

بی طعم،

بی اندازه،

بی صدا،

بی نام.

نور آشامی را از رمضان آموخته ام،

ناری که همه حدود و قیود را سوزاند،

همه نام‌ها را پاک کرد،

همه صدا ها را خاموش کرد و همه مرزها را تا آسمان وسعت داد؛

آسمان نور الانوار.

آری برای رسیدن به نور، باید از معبر نار عبور کرد و سوخت و سوخت و سوخت.

دلم نور می خواهد، 

نوری ورای نار.